INFO VOOR VERTREKKERS

Deze pagina vullen we tijdens onze reis van tijd tot tijd. Bij de pagina 'klussen' kun je al wat informatie vinden van tijdens onze voorbereiding. 

Hier willen we info plaatsen voor onderweg. Laatste aanvullingen: november 2016 (USA).

INHOUD:

  • Algemeen, 
  • Praktisch
  • Boeken, pilots en andere informatiebronnen
  • Gebieden
    • Spaanse ria's
    • Portugal
    • Marokko
    • Canaries
    • Suriname
    • Carieb algemeen
    • Tobago
    • ...
    • Verenigde Staten / New York
    • ...
    • (to be continued)



ALGEMEEN

WEBSITES
www.noonsite.com gebruikten wij veel om even vooruitlopend op ons bezoek de laatste ervaringen van zeilers in een bepaald gebied te checken. Mede op basis van Noonsite besloten wij bijvoorbeeld niet naar Brazilië te gaan.

In de Carieb vind je info via http://www.caribbeancompass.com/. Laatste nieuwtjes, kalender met evenementen, (gratis) pilots. Het magazine wordt ook in krantvorm uitgegeven en vindt je in de Carieb gratis bij watersportwinkels, bars etc.

Www.sailclear.com. Daar vul je eenmalig je boot- en bemanningsgegevens in. Als je dan op een volgend eiland inklaart, hoef je daar niet opnieuw handmatig alle gegevens op formulieren in te vullen. Scheelt veel werk... als de ambtenaren althans hun eigen systeem vertrouwen en dat doen ze niet allemaal, dus moet je soms toch weer formulieren invullen. 
                                
PRAKTISCH

KUIPVERLICHTING
Fietslampjes passen over het algemeen prachtig op de buizen van de buiskap. Zo heb je overdag (wit) en ’s nachts (rood) verlichting in de kuip.
Hoofdlampjes zijn trouwens ook handig, altijd je handen vrij en altijd licht op de juiste plek.

HYDROFIELE LUIERS Wij hebben veel hydrofiele luiers mee (handdoeken voor baby's). Die blijken ook erg handig voor onszelf. Ze nemen weinig ruimte in en drogen snel na gebruik. Ook kochten we onderweg bij een Decathlon (maar zijn natuurlijk ook elders te krijgen) sneldrogende handdoeken. 

VOUWFIETS Wij kochten een simpele, tweedehands vouwfiets. Vinden we erg handig. We hebben vooraf nooit bedacht dat er een kinderzitje achterop de vouwfiets zou passen, maar we zagen dat onderweg wel bij andere zeilers. Hadden we dat geweten, hadden we een tweede vouwfiets met kinderzitje zeker meegenomen. 
Het (tweedehands Hema) ding wat we hebben roest wel flink. Hij zit in onze ankerbak in de voorpunt, vrij zoute omgeving. We hebben al een nieuwe ketting moeten kopen, achteraf gezien hadden we beter de fietsketting kunnen verwijderen van de fiets en binnen opbergen tijdens de oceaanoverseek.

BOLDERKAR We hebben ook een inklapbare bolderkar mee. Hebben we in Europa een paar keer gebruikt. Daarna niet meer, tot we nu in de Carieb zijn. Daar gebruiken we hem weer veel. Voor het wegbrengen van de was, halen van water en/of benzine en ook onze zoon zit er nog wel eens in. 

HEKANKER
Op Marktplaats kochten we een Fortress 23 anker. Dat gebruiken we veel in de Carieb als hekanker, om de boot gunstig op de deining te houden en daarmee te veel geschommel te voorkomen. We hebben een koker achter op de boot laten maken waar hij inzit.

CHINESE WINKELS
In Spanje en Portugal zijn veel Chinese winkeltjes. Daar verkopen ze flexibele bakken voor weinig geld. Wij kochten er 1 maar hebben spijt dat we er niet meer kochten. Handig voor de was, vuilnis, kinderbadje, etcetera. Verder ook veel andere praktische producten, de kwaliteit is niet altijd geweldig...

AFSTREEPLIJST VOORRAAD
Wij hanteren een afstreeplijst voor onze voedselvoorraad. Gewoon een multomap met blaadjes met vakjes. In ieder vakje schrijven we een product, dus hebben we twaalf blikken olijven aan boord, dan staat er in twaalf vakjes 'olijven 12/16'.  Dat laatste is de houdbaarheidsdatum. Als we twee blikken olijven uit de voorraad halen, strepen we dus twee vakjes olijven door. Zo houden we mooi overzicht van wat we nog aan boord hebben. We hebben alle opbergruimtes aan boord genummerd en dus ook afstreeplijsten voor ieder vak. 

Er bestaan ook geavanceerde computerprogramma's om de voorraad bij te houden, maar de praktijk leert, zo horen we van mensen die dat gebruiken, dat je niet iedere keer de computer opstart als je iets uit de voorraad pakt. 
Verder hebben we een dagelijkse voorraad in de kombuis. Daar hanteren we geen afstreeplijst voor. Voorraad drinken doen we ook iets anders. Op het plankje van de opbergruimte hebben we een briefje geplakt waar op staat 'melk 12' etcetera. Pakken we een melk, dan veranderen we '12' in '11'. enzo.. Sorry, beetje kneuterige uitleg misschien, maar ik wist het even niet anders te brengen.

BERICHTEN PER SSB?
We kregen nog de vraag hoe we met onze SSB zender/ontvanger berichten op onze site kunnen plaatsen. Wel, we schrijven de berichten op een laptop die we enkel en alleen gebruiken voor de SSB, omdat de SSB (wat staat voor Single Side Band) en modem erg gevoelig zijn voor instellingswijzigingen, automatische updates en andere ellende. Via een speciale modem (Pactor) koppelen we de laptop aan de SSB. De modem zet de digitale gegevens om in radiogolven. We kiezen dan een station waarmee we, gegeven onze positie en het moment van de dag, contact kunnen maken. 's Nachts gaat het beter dan overdag. In deze regio (Carieb) meestal een station in Trinidad of in Halifax, Canada. Daar proberen we via de SSB verbinding mee te maken, wat regelmatig niet lukt en dan proberen we een ander station of een ander moment. Door af te stemmen op de frequentie van het betreffende station. Meestal ergens in de 7 megaherz. Via een programmatje in de laptop maken we verbinding met dat station en via dat programma kunnen we emails ontvangen en verzenden. En dan sturen we het bericht naar een speciaal mailadres dat we zo gekoppeld hebben aan onze website, dat het bericht direct op onze site wordt geplaatst. Ik vind het nog altijd een wonder. We kunnen met maximaal 150 Watt vermogen zenden. De achterstag van onze zeilboot fungeert als antenne.

Voor de SSB heben we een speciaal mailadres, dat we verder niet voor andere dingen gebruiken, want het versturen en ontvangen via de SSB gaat met een snelheid als in de tijd van de Commodore 64. Een mailtje zoals deze kost circa 11 minuten om te versturen. Bijlagen kunnen er al helemaal niet bij, dan loopt het systeem vast. Maar op deze wijze kunnen we onderweg ook weerinformatie binnen halen. Hartstikke handig als het allemaal werkt (en een drama als het niet werkt, want dat kan aan zo veel dingen liggen).

Om de SSB -in Nederland- te mogen gebruiken, ben ik zendammateur geworden. Je kunt ook Marcom A halen. In het eerste geval mag je alleen niet-maritieme frequenties gebruiken, in het tweede geval juist alleen maritieme frequenties. In de praktijk loopt dat gebruik erg door elkaar heen en maalt niemand daar om. Je ziet dus ook wel cruisers zonder enige licenties. Maar wij vonden het wel prettig om ook wat meer van de achtergronden te snappen en bovendien een fijn idee dat het apparaat in Nederland legaal aan boord staat.


BOEKEN, PILOTS EN ANDERE INFORMATIEBRONNEN
In onze boordbibliotheek staan te veel boeken om op te noemen. Onderstaand een lijstje met boeken die we regelmatig gebruiken. Veel uit deze lijst zien we ook bij andere vertrekkers aan boord terug.
  • Diverse Pilots. Wij gebruiken vooral pilots van Imray, zoals ‘Atlantic Spain and Portugal’, ‘Atlantic Islands’ en ‘The Atlantic Crossing Guide’. Bieden gedetailleerde informatie over het beschreven gebied zoals routes, havenaanlopen en voorzieningen op de wal.
  • ‘Dit is klussen aan je boot, Pat Manley, vertaling Olav Cox. Stapsgewijze uitleg (geflankeerd met foto’s) van de meest voorkomende (onderhouds)klussen aan boord.
  • ’Hollandia’s tien talen scheepswoordenboek’, Barbara Webb en Michael Manton.
  •  ‘Het Weer van Morgen’, Dieter Karnetzki. Praktische weerkunde voor watersporters.
  • ‘Lijstjes voor Zeilers’, Klaus Hympendahl. Honderden checklijsten en 3500 tips, handig in de voorbereiding.
  • ‘Mechanical and Electrical Manual ‘, Nigel Calder.  Uitgebreid naslagwerk voor onderhoud, reparaties en verbeteringen aan het schip. Met veel foto’s en (opengewerkte) tekeningen en stap voor stap benadering voor probleemanalyse.
  •  ‘Medisch handboek voor watersporters’, Falco van der Leer. En ‘When there is no doctor’, David Werner.
  •  ‘Offshore  Cruising Encyclopedia’, Linda en Steve Dashew. Ruim 1200 pagina’s dik naslagwerk van een echtpaar dat meer dan dertig jaar over de wereldzeeën zwerft. Vooral handig bij het maken van keuzes vooraf, minder als naslagwerk onderweg.
  • ‘World Cruising Destinations’,  Jimmy Cornell. Korte beschrijving per land, met praktische basisinformatie zoals faciliteiten, formaliteiten en aanloophavens.
  •  ‘World Cruising Routes’, Jimmy Cornell. Beschrijft alle gangbare zeilroutes over de hele wereld. Handig voor de tochtplanning in grote lijnen.
  •  Diverse boeken over het sterrenstelsel, vissen (zowel om te herkennen als om te vangen), zeiltechniek, meteorologie, oceanografie en taalboekjes zoals Nederlands-Spaans, Engels-Portugees
  • Oh ja, wat wij zijn vergeten en echt missen, zijn reisgidsen. We hebben weliswaar pilots van veel landen aan boord, maar die vertellen alles over de aanloop en ankerplekken maar weinig over wat er aan land te zien is. Neem dus ook reisgidsen mee van de landen die je bezoekt.

Op internet is veel informatie te vinden. Neem een website van een vertrekker als startpunt en via die site kom je binnen de kortste keren op sites van andere vertrekkers, waar je weer nieuwe informatie leest en verwijzingen naar websites vindt.
Verder, zie
www.freecruisingguides.com
www.noaa.com

Wij leerden veel van cursussen en workshops die bij verenigingen worden gegeven zoals de Nederlandse Vereniging van Toerzeilers en de Nederlandsche Vereeniging van Kustzeilers. Van de laatste heb ik erg veel opgestoken van de driedaagse cursus Elektratechniek, gegeven door Egenolf van Stein Callenfels. Geweldig veel geleerd!



GEBIEDEN

SPAANSE RIA’S
Daar breng je eerder te weinig tijd door dan te veel. Erg mooi vaargebied.

Mocht je in de buurt zijn op het juiste moment, het San Rogue waterfeest (half) augustus in Villagarcia is een belevenis. Check even de website van de stad of google even voor de exacte datum.

Villagarcia is ook een goede uitvalsbasis om met de trein naar Santiago de Compostella te bezoeken.

Ter hoogte van de Spaanse Ria’s ligt een aantal eilanden in een natuurgebied. Daar mag je alleen ankeren als je vooraf toestemming hebt aangevraagd. Onder meer de eilanden Cies en Ons – vergunning regelen via site www.iatlanticas.es, of deze link.

PORTUGAL

PORTO
Probeer een plattegrond te scoren van Use-it: Act Like a Local. 
http://officeforurbanreporting.eu/files/2011/12/mapa-use-it-porto.pdf . Of http://porto.use-it.travel/  Die is erg leuk, daarmee kom je op plekken waar je als toerist anders absoluut niet komt. Wij vonden de plattegrond bij toeval in een informatiecentrum voor de Portoregio in Santiago de Compostella. In Porto zelf hebben we hem niet gevonden.

ALGARVE
Per 1 oktober meeste havens halvering liggeld.

MAROKKO

De faciliteiten worden steeds beter. Vooral de marina’s van Rabat en Agadir zijn o.k. Andere havenplaatsen zijn nog wat minder ingericht op jachten. Essouira zijn wij alleen met de auto geweest. Als je weinig comfort en veel viezigheid geen probleem vindt, lig je er in een unieke omgeving. Lastige aanloop tussen rotsen door de branding.


CANARISCHE EILANDEN
De plaats om voorraden flink aan te vullen. Eten, drinken. Water is bijvoorbeeld in de Carieb duur, rond vijf euro voor een fles van vijf liter. In de Canaries is alles nog goedkoop, zeker bij de Lidle. 

Spullen (voor de boot) buiten de Canaries bestellen en naar de Canaries laten brengen, is gecompliceerd. We hoorden van diverse mensen dat zij lang moesten wachten op hun spullen, omdat het ergens bij customs bleef hangen, maar wat vaag was waar het onderdeel precies was. Bovendien moeten er dan invoerrechten worden betaald (ofzo), wat flink geld kan kosten.
We spraken een cruiser die een nieuwe waterpomp voor zijn motor nodig had en met het vliegtuig naar Londen is gevolgen om daar zelf de nieuwe pomp op te halen. Dat was stukken sneller en goedkoper (retourticket 69 euro) dan naar de Canaries laten brengen.

In Las Palmas zijn veel watersportwinkels direct aan de jachthaven. Zo'n beetje alles wat je nodig hebt is er te krijgen. Erg handig. Ook veel monteurs en technischi op allerlei vlakken. In Las Palmas zijn twee deskundigen op het gebied van SSB radio's en Pactor modums. Alfred Deubler heeft onze Pactor modum stabiel werkend gekregen, tot die tijd hadden we vaak errors in het systeem.
De jachthaven van Las Palmas is natuurlijk ieder jaar tot eind november overbevolkt met ARC zeilers. Je kunt dan eventueel voor anker naast de haven, maar die is natuurlijk ook erg vol. Wij kwamen de dag na de ARC naar Las Palmas en hadden toen (uiteraard) ruimte genoeg.
Verder is er een wat vreemde belasting. Boten vanaf 12 meter lengte betalen belasting om in Las almas te kunnen liggen. Dat was t/m 2014 iets van 150 euro, ongeacht hoe lag je in de haven ligt (stel dat je er maar een of twee dagen ligt...!). Per januari 2015 werd de belasting omgezet naar het aantal dagen / maand dat je er ligt. Dat scheelt al, maar het loont dus de moeite als je schip officieel korter dan twaalf meter is. Ons schip is volgens de officiele papieren 11,50 meter.. Wij betaalden 9 euro per nacht in Las Palmas. De goedkoopste haven waar we lagen!

Santa Cruz de Tenerife. Daar zijn ook wat watersportwinkels. Wij vonden het assortiment heel beperkt, in vergelijking met Las Palmas. Onderdelen moeten al snel besteld worden en komen dan (meestal) uit Las Palmas. 

SURINAME

PILOT
Zie http://www.noonsite.com/Countries/Suriname. Daar staat een verwijzing naar de digitale pilot voor Suriname. 'Pleasent Suriname, a cruising guide to Dutch Guyane'.
We hebben de pilot niet zo gebruikt, het spreekt redelijk voor zich.

Wij hadden aan boord een kaart van de Surinamerivier (van de MAS, Maritieme Autoriteit Suriname). Bij aankomst op de Surinamerivier, meld je je aan bij de MAS, via marifoonkanaal 12 of 16. Zij melden je dan of er overig scheepvaartverkeer is; er varen bauxietschepen in dit gebied.

WATERSPORTFACILITEITEN
Op de Surinamerivier kun je brandstof tanken bij een dok voor visserschepen, je komt er langs wanneer je de Surinamerivier opvaart richting Paramaribo, net nadat je de Commewijnerivier en Fort Nieuw Amsterdam bent gepasseerd een bakboordzijde (overkant van Paramaribo). Verder kun je bij Domburg Resort brandstof halen bij een tankstation aan de weg, op vijftig meter van het resort. 

Wij vonden in Suriname een (1) watersportwinkel, maar die had behoorlijk wat spullen. Hoewel een assortiment vooral voor (sport)visboten, kan hij ook spullen bestellen. 
N.V. Propeller, Marine & Industrial Supplies, Henk Pahlad, Industrieweg Zuid 18A, Paramaribo. propeller@sr.net of hmwpahlad@hotmail.com
Naast (of achter) deze watersportwinkel is een werf waar ook boten uit het water kunnen worden getakeld. 
  
LIGPLAATSEN
Moorings bij Domburg. Wordt (2015) nog hard gewerkt om de plek steeds mooier te maken. Zo is er sinds februari 2015 een zwembad en zijn er plannen om huisjes op het terrein te plaatsen die gehuurd kunnen worden. Handig als er familie overkomt. Eigenaar heet Huib (Nederlander), beheerder (mei 2015) is Gaby, een Nederlandse zeiler die in 2013 vertrok uit NL.

Marina Waterland. Luxe resort met luxe huizen die worden verhuurd en een steiger voor circa 6 boten. Geen douches en/of toiletten. Als er een huisje vrij is, kan daar gedouched worden. Eigenaar heet Noel (Nederlander). In the middle of nowhere, auto nodig.

Tot 2013 kon je ook in Paramaribo voor anker, vlakbij het Torarica hotel. Volgens langblijvers in Domburg is dat niet meer toegestaan. maar op onze waterkaart van de MAS zien wij dat verbod niet terug. Wel zien we net ten zuiden van het hotel een verboden gebied; ter hoogte van het gemaal dat Paramaribo droog moet houden. Dat gebied is pas recent ingesteld, dus wij vermoeden dat dit verward wordt met honderd meter noordelijker, bij Torarica hotel. hoe dan ook, in de ruim twee maanden dat wij in Suriname vernleven, zagen we geen zeilboten voor anker bij Torarica.

VERVOER
Auto huur je voor Euro 12,50 (> 1 week 10,00/dag) bij Richi op de 4e straat in Domburg. Telefoonnummer Richi bekend bij zowel moorings Domburg als Marina Waterland. Richie komt met je auto naar de haven toe. Hij heeft ook een busje voor acht personen (17,50/dag). In Suriname rijd je links en met automaat.  Wij vonden het rijden erg relaxed. Op kuispunten is het soms chaos, maar iedereen lijkt er plezier in te scheppen een ander voorrang te geven, zodat eea gemoedelijk verloopt.

Er rijden kleine openbaar vervoer busjes, aan de weg zie je om de haverklap gele bordjes ‘bushalte’. Kost weinig, leuke ervaring. Sommige busjes zijn mooi versiert. Ze kunnen erg vol zijn, zeker als scholen starten / uitgaan (13 uur). Soms staat de muziek keihard, vandaar de bijnaam boemboembusjes. Er zijn busjes die alleen binnen Paramaribo rijden en regionale busjes. In Paramaribo zijn verschillende pleintjes waar de bussen vertrekken. Even navragen welk busje naar jouw bestemming gaat.
Verder rijden er taxi’s. Hebben wij geen ervaring mee. Lange tochten kun je ook met bussen van het Nationaal Vervoerbedrijf. Hebben wij ook geen ervaring mee.

INKLAREN
Voorheen moest je langs vier instanties, per januari 2015 is dat teruggebracht naar drie. Maar dat biedt geen garanties voor de toekomst natuurlijk. Eerst langs de MAS (Maritieme Autoriteit Suriname, open tot 15 uur) aan de Cornelis Jongbawstraat 2 in Parimaribo, naast het Torarica hotel. Dat is vlak bij het Onafhankelijkheidsplein en de Palmentuin. Op het terrein van de MAS is ook een klein museumpje, leuk om even te bezoeken.  Te overleggen stukken: scheepspapieren, XXX.
Vervolgens naar het ministerie van Buitenlandse Zaken (tot 13 uur) op de hoek van de Watermolenstraat en de Lim A Postraat voor een toeristenvisum. Tenslotte naar de Militaire Politie (tot 14 uur) op de hoek van de Henk Arronstraat en Tourtonnelaan, voor een inklaringsstempel in het paspoort. Te overleggen stukken: paspoorten alle opvarenden. Alle opvarenden moeten ook mee naar deze instantie.

Je mag nu een maand in Suriname blijven. Wil je langer blijven, dan moet je na ongeveer een maand (ze doen niet zo moeilijk als je een aantal dagen te laat bent, zeg je dat je op reis was in het binnenland) naar de vreemdelingenpolitie (9.00-15.00 uur) aan de Jaggernath Lachmonstraat 167. Dat is een einde uit het centrum, na de rotonde aan de linkerkant een groot gebouw, het Ministerie van Openbare Werken. Als je voor dat gebouw staat loop je rechts de hoek om en dan de laatste deur in. Daar vindt je een loket ‘Kort Verblijf’ en haal je kostenloos een nieuw stempel. Dat kun je twee keer doen, dus in totaal kun je drie maanden in Suriname blijven.  Buitenlanders die langer willen blijven, gaan een dagje naar Frans Guyana (bij Albina met een korjaal over) en na de retourtocht begint de drie maanden weer opnieuw.

UITKLAREN
Stempel in je paspoort halen bij de Militaire Politie. Zijn ze kennelijk niet zo gewend, wij moesten de mevrouw achter het bureau uitleggen wat zij moest doen.

Verder heb je een uitklaringsdocument nodig, maar ook dat is men niet zo gewend. Je zou het bij de MAS moeten kunnen verkrijgen. Wij zijn, zoals velen, zonder vertrokken naar Tobago en daar is men (Charlotteville) wel gewend dat cruisers vanuit Suriname geen uitklaringsbrief hebben, maar het vraagt wat babbelen bij het inklaren in Tobago. Je zou ook het inklaringsbewijs kunnen gebruiken dat je bij de MAS ontvangt tijdens inklaren (vraag ernaar als je het niet vanzelf krijgt), maar dan moet je er wel voor zorgen dat de personen die op de lijst staan ook aan de inklaringsbalie in Tobago staan. Of je moet een bewijs kunnen overhandigen dat in Suriname een van de bemanningsleden is afgestapt. Bijvoorbeeld een copy van een vliegticket.

RIJBEWIJS
In Suriname is een internationaal rijbewijs verplicht. Dat is in Nederland te koop bij de ANWB.

Mocht je geen internationaal rijbewijs hebben, dan kun je in Suriname een rijtoestemmingsbewijs* aanvragen. Kosten (2015) 150 SRD. 
Eerst moet je betalen bij Surpost op het Kerkplein of bij het Ministerie van Openbare Werken op de Jaggernath Lachmonstraat 167. Met het betalingsbewijs ga je naar het Politiebureau op de Havenlaan Zuid (zijstraat Van 't Hogerhuysstraat, tussen Wijdenboschbrug en centrum). Te overleggen stukken: je Nederlands rijbewijs.
Je kunt het er ook op gokken. Wij zijn een keer aangehouden en hadden alleen Nederlands rijbewijs. De agent keek de situatie aan en vertelde ons dat we een rijtoestemmingsbewijs moesten gaan aanvragen. We hebben plechtig beloofd dat te zullen doen.

*) je krijgt er een lijstje met mooie tips bij:
2. ‘sta meer op uw remmen dan op uw rechten’.
4. ‘een ziekenhuisbed is net als een taxi die stilstaat terwijl de meter blijft lopen’.

MUGGEN
In Nederland is anti-muggen spul te koop (oa bij Bever Sport, ruim 10 euro). In Suriname koop je lokaal spul (Tropical Bush, onder 2 euro en OFF in groene en rode fles, rond 7,50 euro)  in veel supermarkten verkrijgbaar, o.a. vlak naast de haven in Domburg.

RESIGIDSEN
Wij waren erg enthousiast over het boekje ‘Buitenkansjes’  verkrijgbaar in Nederland (o.a. bol.com) en in Paramaribo o.a. bij boekhandel Vaco (Domineestraat), toeristenshop Readytex, Choice supermarkt. Verder hadden we een ANWB boekje van Suriname, dat ook een aardig overzicht biedt.

UITSTAPJES
Och, er is zo veel te doen in Suriname! Het is natuurlijk heel persoonlijk wat je leuk en interessant vindt. Een aantal dingen die ons erg aanspraken stippen we kort aan maar er is zo veel meer.
- Boven Suriname rivier. Met de huurauto/bus naar Atjoni en dan met een supersnelle korjaal twee uur de rivier op naar een riverlodge.Wij gingen naar ‘hotel’ Botapassi en maakten daar uitstapjes naar traditionele dorpen.
-   Plantages. Vanaf Marienburg met een korjaal de Commeijnerivier over naar Johan en Margaretha en vanaf daar een wandelingentje naar Frederiksdorp, een gerenoveerde plantage.
-   Plantage Alliance (nog in gebruik) icm plantage Bakkie (met klein museum met unieke documenten over de slavernij). Vanuit Bakkie worden tochten georganiseerd door de Warappakreek
-    Ach, en zo veel meer…

COMMEWIJNERIVIER EN COTTICARIVIER.
Wij maakten met onze zeilboot een tocht over deze rivieren. Dat willen we zeker aanraden aan andere zeilers! Bijgaand wat informatie (excuses voor de matige kwaliteit, maar op blogspot kun je geen pdf uploaden. Althans, ik niet). Wil je het bestand als PDF ontvangen, stuur dan even een mailtje naar sy.antares@yahoo.com

Wij maakten de tocht zonder gids, maar een aantal jaren voor ons zijn enkele Nederlandse zeilboten de Commewijne-/Cotticarievier opgevaren met een lokale gids mee aan boord. Die weet natuurlijk alle ins en outs te vertellen van het gebied en de mensen, kent de weg op de rivier, in het oerwoud en in de dorpen. Dus dat zou best eens een prachtige extra aanvulling kunnen geven op je tocht. Purcy Darius is zijn naam en dit is zijn mailadres (met een spatie tussen voor- en achternaam): Purcy Darius66@gmail.com




















CARIEB ALGEMEEN
Echt... ik dacht dat fruit en groente in de Carieb in overvloed zou zijn. Dat je zo'n beetje het fruit van de bomen kon plukken en als je daar geen zin in heb, dat je het dan lokaal koopt. Nee. In de praktijk is er weinig fruit en groente en zijn de prijzen hoog. Op Union Island kostte een ananas 8 euro. Het loont de moeite om te vragen wat de lokale producten zijn en vooral die te kopen. Maar dan nog, zijn de prijzen van groente en fruit hoog.


TOBAGO
De pilot van Trinidad en Tobago (Chris Doyle, 4th edition) beschrijft dat je bij aankomst direct moet inklaren en als dat buiten kantoortijden is (8-16 uur of weekend), dat je dan USD 50 als extra opslag moet betalen. Wij kwamen om 17.30 uur in Chatlotteville aan en zijn pas de volgende dag naar Customs en Imigration gegaan. Was geen enkel probleem en we hoefden (dus) geen opslag te betalen.

Lokale taxi's prima en goedkoop. Je hebt alleen geen idee wat een taxi is. Iedereen lijkt wel taxi. Maar het wijst zich vanzelf. Als je langs de weg gaat staan stopt er vanzelf een auto. En als je langs de weg loopt, wordt er naar je getoeterd, dat zijn de taxi's. Bijvoorbeeld: van Store Bay aan de zuidkant van Tobago naar de hoofdstad Scarborough, een rit van een klein half uur, was 7 TTD, ongeveer een euro per persoon.




VERENIGDE STATEN
Wij voeren de zomer van 2016 vanaf Florida langs de Amerikaanse Oostkust naar New York en in het najaar wil terug. 

VISUM (situatie 2016)
Voor de Verenigde Staten heb je een esta of visum nodig. Blijf je maximaal drie maanden, volstaat de eerste. Met een visum mag je maximaal zes maanden aaneengesloten in de Verenigde Staten blijven (meerdere malen gedurende tien jaar). Mocht het tegenzitten en je de 6 maanden termijnkoersen halen, kun je een verlenging aanvragen (a 290USD), formulier I-539.

Ook voor de US Virgin Islands heb je ofwel een esta of visum nodig. Zonder een van die twee mag je niet met je boot naar de USVI. De veel gebruikte truc in dat geval is om eerst met een ferry vanuit de BVI naar USVI te gaan, daar een esta te regelen en pas daarna met je boot naar USVI te varen.

Een visum vraag je aan met formulier DS-160. Ca 160USD p.p. Na de aanmelding moet je een afspraak maken op een Amerikaanse ambassade, voor een interview. Dus dat wordt Amsterdam of als je al onderweg bent... in Trinidad, Barbados en Curacao is een ambassade en sinds eind 2015 in Havanna, Cuba. Een tijdje na het interview ontvang je je paspoort terug met het visum er in.

Verder heb je een Cruising Permit nodig. Kost iets van 37USD. Die is een jaar geldig. Heb je voor de USVI niet nodig, maar wel voor Puerto Rico. Zodra je inklaart in Puerto Rico ontvang je die. Of anders zodra je in de USA zelf inklaart.

MELDEN VERPLAATSING
Buitenlandse zeilschepen zijn verplicht om iedere verplaatsing te melden. Dus moet je ieder keer als je het anker laat vallen bellennaar de Voast Guard om te melden waar je ligt. geleide is het meest streng, daar moet je echt iedere verplaatsing melden. Hoe noordelijker je komt, des te minder streng. In een aantal noordelijke staten hoef je alleen te melden zodra je de staat binnenkomt. Gewoon even vragen iedere keer dat je belt, dan hoor je vanzelf of je wel/niet iedere verplaatsing moet melden.

VUILWATERTANK
Die is verplicht in de USA. Althans, dat is de gangbare gedachte. Wij hebben de regels er eens op nagezocht en zien een genuanceerder beeld. De regel is dat je niet mag lozen. En dus moet je een voorziening aan boord hebben. Dat kan een vuilwatertank zijn, of een chemisch goed dat je bij het pompen meespoelt (zou dat juist niet meer schade doen?) of zo'n camping toiletje. Voor de afsluiters volstaat dat je ze 'onbruikbaar' maakt met tyrips. Wij hebben geen vuilwatertank en hebben voor de vorm een camping toiletje aan boord staan... 

Er zijn veel meer regels waar je aan moet voldoen, zoals een 'wasteplan' voor je afval en stickers dat je geen rommel overboord mag gooien (kun je bij de watersportwinkel kopen) en reddingsvesten aan boord (in sommige staten ook verplicht in de bijboot, wij zijn er nog steeds niet achter in welke staten). Inflatable zwemvesten zijn dan weer niet goed, het moeten die grote dikke oranje zijn. Die hebben wij op Sint Maarten gescoord, er zijn altijd wel mensen die die dingen willen wegdoen. We nemen ze voor de vorm soms mee in de bijboot. Wij hebben nog geen controle gehad, bevriende Nederlandse zeilers al twee keer. Zij hielden zich van de domme en kregen netjes door de Coast Guard uitgelegd wat ze allemaal zouden moeten hebben (zoals de stickers enzo). Dus misschien maar gewoon dat moment afwachten?

Zie website BOAT US voor de regels mbt vuilwater. Verwijzingen wijzigen nog wel eens, maar misschien lukt het als je HIER klikt. 

INTER COASTAL WATERWAY (ICW)
De ICW is een route die langs de oostkust van de Verenigde Staten loopt. Handig als je naar het noorden (of zuiden) vaart, mits je boot niet te diep steekt en je mast niet te hoog is. Tijdens onze tocht naar het noorden (juni, juli) was de wind vaak tegen en waren er veel squalls met onweer, windstoten en felle regenbuien. We hadden vier weken lang iedere dag onweersbuien. De ICW was toen een goed alternatief. 

De ICW:
Vaste bruggen hebben een hoogte van minimaal 65 voet
minimale diepte 3 meter, maar die wordt vooral in de staten Georgia en South Carolina niet overal gehaald. In deze staten zijn veel 'inlets' (openingen naar zee) en die zorgen nogal eens voor verzanding van het ICW kanaal. 
Handig vonden wij een ICW boek met vaarkaarten, naast onze reguliere kaart op de kaartplotter, Als je in de Carieb even rondvraagt (cruisersnetje) is er vast wel een Amerikaan die voor je een oud ICW kaartenboek heeft.
Ankerplekken zijn er vrijwel overal wel te vinden. Maar in delen van North Carolina, boven Wilmington,zijner weinig mogelijkheden en moet je je tocht goed uitstippelen om voor donker een ankerplek te vinden.
Als je Googled vind je diverse info over de ICW. Onder andere op http://www.captainjohn.org/GL-6-ICW.html.

Er zijn diverse mooie oude steden langs de route, zoals Sint Augustin, Savannah, Beaufort S.C., Charleston. Verder kom je langs Cape Canaveral, wij vonden het indrukwekkend om dat te bezoeken. 

BEVOORRADEN
De prijzen in de Florida supermarkten liggen vrij hoog. Overall zijn de goedkopere plekken om in te kopen de Wall Mart (zoek de Supercenters, die verkopen ook levensmiddelen), Dollar Tree en Dollar General. Ook zijn er Aldi's (zoek even op de website van Aldi USA), maar meestal vrij ver van de ankerplek. Vrijwel in alle supermarkten krijg je korting met een klantenkaarten, dus die haal je eerst even bij de servicebalie.

In Great Bridge is een Free Dock net voor en net na de brug. Op loopafstand vind je een supermarkt, een Dollar Tree en wasmachines. Je mag hier 24 uur liggen, maar wij kregen pas na vijf dagen een parkranger aan de boot die ons vroeg binnen 24 uur te vertrekken.

LOCAL TRANSPORT
kijk op Google maps, daar vind je meestal wel de Public transport lijnen. Naar de Wall Mart gaat altijd wel een local bus. Wij merkten regelmatig dat de lokale bevolking geen idee heeft dat er een bus rijdt, dus probeer het zelf uit te zoeken.
Verder is Uber vrij populair. De prijzen verschillen per gebied.

TOW BOAT US en SEA TOW
Op de ICW is het niet de vraag of je vastloopt, maar hoe vaak je vastloopt. Overweeg een abonnement op Tow Boat US of Sea Tow. Je wordt dan losgetrokken als je vastloopt. Wij maakten er tot nu toe (zijn halverwege de terugtocht) een keer gebruik van toen we muurvast raakten tijdens een nacht. Twee keer kwamen we zelf los. Kosten abonnement ca 150USD en soms zijn er aanbiedingen en betaal je de helft. Ik denk in het voorjaar, toen wij er waren in mei. 

CHESEPEAKE BAY
De Inter Coastal Waterway loopt van Key West in Florida tot aan Norfolk (begin van de Chesepeake Bay). Wil je verder noord en niet over zee, dan kun je vanaf Norfolk over de circa 200 mijl lange Chesepeake Bay en aan de noordzijde via het Delaware Channel en de 60 mijl lange Delaware Bay naar Cape May. Vanaf daar is het over zee (binnendoor is te ondiep en te lage bruggen voor een zeilboot) ca 130 mijl naar het begin van de Hudson River. Vervolgens nog circa 30 mijl naar New York.

Op de Chesepeake Bay komen veel kreken en rivieren uit. Het levert een immens groot vaargebied op, waar je maanden kunt scharrelen van ankerbaai naar ankerbaai. Het is te veel om te beschrijven, beter is het om alles zelf te verkennen. Dat gezegd hebbende, een kleine opsomming:
> Norfolk / Portsmouth: een echte marine stad met veel marine schepen. In Portsmouth zijn twee insteekhavens waar je gratis mag liggen (max 3 nachten). Het zijn de twee insteekhavens waar ook de veerboot naar Norfolk in vaart. Met de veerboot ben je zo in Norfolk, met museumschip SS Wisconsin als trekker.
> Deltaville. Hier zitten veel scheepswerven. De prijzen voor een haul-out liggen er lager dan in zuidelijke staten als Florida. Wij gingen zes dagen de kant op bij Deltaville Yacht Center.handig, de meeste werven hebben een leenauto die je mag gebruiken.
> Saint Mary's College, Saint Mary. Aan de monding van de Potomac River. Een typisch Amerikaanse college, waar je voor 13,50USD kunt lunchen of dineren met de studenten. Een overvloed aan eten en drinken, tot aan vele soorten ijs toe. Je kunt zo veel en zo vaak pakken als je wilt. Wij vonden het echt een feestje!
> Washington D.C. ligt 96 mijl stroomopwaarts op de Potomac River. Je kunt er ankeren net ten zuiden van een politiedock. In Washington zijn de meeste musea gratis en verder natuurlijk het Witte Huis, Capitool en vele monumenten. 
> Ongeveer twintig mijl voor Washington D.C. kom je langs Mount Vernon, waar het voormalig huis van George Washington (eerste president USA) een museum is. Daar is een aanlegsteiger voor je dinghy.
> Annapolis. Dit is het hart van het zeilen in de Chesapeake Bay. Je kunt ankeren in de Spa Creek (na een ophaalbrug) of in een kreek achter Annapolis. Aan de Spa Creek kun je bij iedere straat je dinghy aanleggen, vrij uitzonderlijk voor Amerika. Bezoek zeker ook de Navy Academy.

NEW YORK
Marina's in de Verenigde Staten zijn duur. Voor 40 voet zo maar 100 tot 150 dollar per nacht. In Boston is zelfs een haven waar je voor 40 voet 320 dollar betaalt... Dat belooft weinig goeds voor New York en inderdaad kun je daar ook voor veel geld in een marina liggen. Maar er zijn alternatieven:




> 79th Street Boat Basin (aan de Hudson). Voor 180usd per week ligt je boot aan een mooring en kun je douchen en je dinghy in de haven achterlaten. Ligt mooi centraal in de Upper Westside van New York, dicht bij metro en Central Park. Wij lagen hier drie weken. Moorings kun je niet reserveren. Zijn ze allemaal bezet, dan anker je gewoon een nacht of wat, er vertrekken altijd wel weer boten.
> Het kan ook gratis... Pal voor het Vrijheidsbeeld loopt een smal geultje naar het westen, naar een voormalig dock. Hier kun je ankeren. Er is een helling voor boten, waar je je dinghy achter kunt laten. Niet helemaal, want je dinghy mag er niet blijven liggen. Zeilers die we kennen hadden wieltjes onder hun bijboot aangebracht en lieten hun dinghy dagelijks achter op de parkeerplaats, met een slot uiteraard. Hartstikke handig. Vanaf deze plek is het een behoorlijk eind lopen naar de dichtstbijzijnde metro. Maar als je vouwfietsen hebt is het een prima uitvalsbasis voor je bezoek aan New York. Wij lagen er een nacht, een prima plek. 
> Er zijn meer gratis ankerplekken rond New York. Bijvoorbeeld bij Staten Island, waarvandaan een gratis ferry naar Manhatten vaart. Zie ankerplekken op website Active Captain.
> Port Washington. Ligt aan het begin van de Long Island Sound. Er zijn moorings waar je een aantal nachten gratis aan mag liggen, maar je kunt er ook prima ankeren. Er gaat een trein naar Manhatten.

De East River voert naar de Long Island Sound. De East River vonden wij erg indrukwekkend, je vaart tussen Manhatten en Brooklyn door en onder een aantal imposante bruggen, waaronder de beroemde Brooklyn Bridge. Zorg dat je stroom mee hebt, ter hoogte van Hell Gate kan het acht knopen stromen. 

Op de Long Island Sound liggen plaatsen met ronkende namen, zoals Newport, Road Island. Wij redden het helaas niet zo ver noord. Vanuit de mooie ankerbaai van Oyster Bay is het een kleine wandeling naar het voormalig huis van Theodore Roosevelt, wat een nationaal museum is. Mystic Sea Port is een historisch nautisch openlucht museum. Foreign flagged vessels mogen er gratis een nacht in de museumhaven liggen Hoe bijzonder is dat? zie HIER.

----------------------------------------------------
NOG EEN BEETJE NEW YORK - HOW TO GO LOW BUDGET.

MOORING
Betaal je voor een hotelkamer al snel 200 USD per nacht, aan een Mooring van 79th Street Boat Basin ben je 180 dollar voor een week kwijt, inclusief dingy aanmeren, douches, wasmachines en gebruik van een ijsblokjes machine. De meeste andere Marina's kosten minimaal 180 dollar per nacht. Voordeel van 79th street; je zit meteen dicht bij metro en op loopafstand van Central Park en op sjiek in de 'Upper West Side'.

Maar het kan nog goedkoper. Ankeren achter Statue of Liberty, ter hoogte van Liberty State Park aan de New Jersey zijde. Helemaal gratis. Er is een helling waar bootjes te water kunnen worden gelaten met een parkeerplaats erbij. Je dinghy mag niet bij die helling blijven liggen, dus het is handig als je wieltjes hebt dan parkeer je de dinghy gewoon op de parkeerplaats (met een goed slot). Openbaar vervoer op fietsafstand. Er zijn meerdere anker mogelijkheden, zie activecaptain.com.

METROKAART
Metro weekkaart a €31,- is voordelig als je iedere dag op en neer gaat. Ook lange trajecten zoals Coney Island vallen hieronder. Verder ook de kabelbaan gondel van East 56th Street naar Roosevelt Island. Een leuke manier om een deel van de stad van boven te zien. De metrokaart is ook geldig voor de openbaar vervoer bussen. Er zijn veel buslijnen. Stukken goedkoper dan de toeristenbussen die rondrijden en je ziet hetzelfde, maar dan niet vanuit het oogpunt van toerist, maar van de New Yorker.

Het zomerseizoen is ideaal om voordelig in de stad te vertoeven. Overal kan gepicknickt worden. Her en der in de stad staan tafeltjes en stoeltjes waar je je eigen lunch kan nuttigen. Ons favoriet was Bryant Park. Overal vind je watertappunten om je flesje water bij te vullen.
Gratis concerten in parken. Filmavonden zoals o.a. In Central Park.

BOODSCHAPPEN
Boodschappen deden wij bij Trader Joe's. Lekker brood en brie, niet heel duur. Bananen zijn er ronduit goedkoop; 'al twintig jaar 19 cent'. Hebben we nergens in New York goedkoper gezien. Trader Joe's zit onder andere op de hoek Broadway/ West 72th Street. De supermarkten in de buitenwijken zijn (uiteraard) goedkoper dan down- en midtown. Zo deden wij goedkoop boodschappen aan 125th Street in East Harlem. Er is een klein aantal Aldi's, onder andere op de East 109th street. Wij hebben er geen ervaring mee, maar zie www.aldi.com.

IJsjes bij MCDonalds, 1 dollar op Union Square.

Musea: het entreebedrag (meestal ruim 20 USD) is een 'suggested fee'. Dus, je kunt zelf het bedrag bepalen dat je wilt betalen. Er wordt niet raar opgekeken als je 5 dollar betaald voor 3 personen. Bij het Metropolitan Museum is een dakterras waar je een fraai uitzicht over de stad.



ORKAANSEIZOEN / WEER
Veel (voornamelijk Amerikaanse en Canadese) cruisers brengen de winter op de Bahama's door en varen ieder voorjaar zo ver mogelijk noordwaarts om het orkaanseizoen te ontlopen. Onze verzekering gebiedt ons om tijdens het orkaanseizoen boven 30 graden Noord (net boven Jacksonville, Florida) te zijn, check even je eigen verzekering. Wij kregen tijdens ons verblijf te maken met drie 'named storms', te weten Colin in Florida (stelde niets voor), Hermine terwijl we in New York lagen en Matthew, die in de staten Florida, Georgia en de Carolinas grote schade aanrichtte. Wij lagen toen gelukkig nog in Washington.

De zomers staan bekend om squals met onweer, windstoten en heftige regenbuien. In juni en jullie hadden we daar vrijwel dagelijks mee te maken; onweer vanaf eind van de middag en soms de hele nacht door. Rond september is die periode voorbij. Samen met vele tegenwind maakte dat dat wij meer via de ICW voeren (dan over zee) dan we vooraf hadden gehoopt. 

We hielden de weerberichten steeds in de gaten en luisterden dagelijks naar Chris Parker op de SSB. Heb je Amerikaanse instellingen op je marifoon, dan kun je daar weatherchannels (WX) op selecteren die op 1, 2 en 3, continu lokaal (maritiem) weerberichten geven.

WEBSITES
> Active captain: https://activecaptain.com/. Onmisbaar. via tabblad 'live map' vind je allerlei info zoals stremmingen, navigatie waarschuwingen, info over havens, ankerplekken en veel meer.
> Waterwayguide. http://www.waterwayguide.com/. Vergelijkbaar met Active Captain.
> Boatt US. http://www.boatus.com/. Met Tow Boat US lidmaatschap.
> Marine Weather Center, Chris Parker. Dagelijkse weerberichten via de SSB. Zie https://www.mwxc.com/ voor uitzendtijden.

> Navy Academy in Annapolis. https://www.usna.edu/homepage.php.





1 opmerking:

  1. Beste Hedda, Walewijn en Quirijn,
    we volgen al een tijdje jullie blog, wat een mooie reis! ook goed om te beseffen dat niet altijd alles loopt zoals vooraf gepland. wij vertrekken in 2017 voor 2 jaar met onze dochters (dan 6 en 9) voor een groot rondje Atlantic. Erg nuttig die informatie voor vertrekkers, hoeven we niet alles zelf uit te zoeken ;-) Fijne reis nog. We blijven jullie volgen. groet, Rob, Conny, Valerie en Rosalie (zeilenagape.blogspot.nl)

    BeantwoordenVerwijderen