We hebben twee dagen prachtig weer gehad. Veel zon, aangename temperaturen, de boot liep goed, strak op koers en snel. Kortom, cruisen zoals het in de brochure stond!
Nu is het weer totaal anders. Grijs met flinke regenbuien. Er is weinig wind en bij ieder bui trekt de wind aan. Er zijn veel golven die van alle richtingen tegelijk komen. Af en toe treffen twee tegenovergestelde golven zich ter plaatse van Antares en klappen dan op haar romp uiteen. Omdat er weinig wind is, zijn we een speelbal voor de golven en draaien alle kanten op en schommelt de boot enorm. Weinig comfortabel. De snelheid ligt bovendien laag, soms onder 2 kn. Lukt ook niet om recht op Suriname af te sturen dus slalommen we ons een koers in westelijke richtiing. Wat een klaagzang he...? Nu ja, dat valt wel mee hoor. We zijn inmiddels bijna twee weken op zee en dan zit de routine er prima in. De dagen gaan mooi in elkaar over. De nachten gaan ook prima. Afgelopen nacht maarliefst drie andere schepen gezein! Het wordt nog druk onderweg. We brengen veel tijd door buiten in de kuip maar binnen is het ook prima te doen. Hedda is al dagen aan het aftellen en het kan haar niet snel genoeg gaan. Ze mag nog 377 mijlen aftellen.
Door alle gehobbel is, beste lezer, van appeltaart nog niets gekomen. Het ziet er niet naar uit dat de omstandigheden de komende dagen relaxter worden, dus zal de taart waarschijnlijk moeten wachten tot we in Suriname zijn. Maar dan hebben we natuurlijk ook een overtocht te vieren, dus is dat een mooi moment.
We hebben aan boord momenteel drie uur tijdsverschil met Nederland. Bij vertrek uit Mindelo hebben we de klok een uur teruggezet. Eigenlijk hadden we op 37,5 graad West de klok weer een uur terug moeten zetten, maar daar wachten we mee tot we in Suriname zijn. Zo hebben we 's avonds een uurtje langer licht (19.30 uur) en hoeven we het vertrouwde wachtritme niet een uur op te schuiven.
We verwachten komende zaterdag of zondag in Suriname aan te komen, maar met zeilen weet je het nooit. Kan zo een dag of meer later worden.
woensdag 25 februari 2015
maandag 23 februari 2015
Dag huppeldepup
Dag zoveel aan boord van Antares. We raken de tel een beetje kwijt. Het etmaal van vrijdag op zaterdag boekten we een afstand van 137 mijl, ons record tot nu toe. Zou ook wel het record blijven, want de vooruitzichten lieten een afnemende wind zien, eind van komende week zelfs nauwelijks wind.
Maar de laatste berichten laten nu juist eind van de week erg (wat te) veel wind zien. Persen we er misschien nog een nieuw etmaalrecord uit. Nu is het ons daar niet om te doen, we varen rustig aan met niet te veel zeil. Momenteel twee voorzeilen, een uitgeboomd met de spiboom en het andere uitgeboomd met de giek. Mooie klassieke voordewindse zeilvoering.
Nu ja, we wachten het weer maar af en houden de weerberichten in de gaten. Die haal ik iedere nacht binnen via onze SSB radio, waarmee we ook deze berichten op onze weblog kunnen plaatsen. Wij kunnen vanaf zee niet onze weblog of yahoomail oid bekijken dus ook de reacties niet lezen, maar krijgen van Hedda's vader af en toe wat highlites van de reacties op ons blog. Iedereen bedankt voor de reacties, erg leuk om deze onderweg te lezen!
Vanavond was er wat commotie aan boord van Antares. In de verte zagen we een vaag schijnsel, af en toe boven een golf uit een fel wit licht. Een Schip, een schip, een schip! Sinds ons vertrek uit Mindelo elf dagen geleden hebben we geen schip gezien. N, 600 mijl van land opeens een schip op korte afstand van ons. Het zond geen AIS positie uit, dus onbekend wat het was. Wij hebben onze AIS en navigatieverlichting ook ff uit gezet, hebben er geen behoefte aan dat deze vreemdeling een kijkje bij ons komt nemen. Rustig uitgepijld en een uurtje later was ie weer uit zicht.
Hedda was van plan om appeltaart te bakken zodra we op de helft van onze tocht zouden zijn. Vanwege de onstuimige zee is het er niet van gekomen. Nu hadden wij er ons al dagen op verheugd... dus wachten we met smart af tot de zee rustiger wordt en smullen ondertussen in gedachten alvast van de appeltaart straks.
Quirijn heeft zaterdag kort met zijn oma gebeld via de sataliet telefoon, om te melden dat we op de helft waren en dat zij een vliegticket kan gaan boeken naar Surinam.
Nou, met dat soort meldingen zitten we al in de rubriek ditjes en datjes. Er is kortom, niet zo veel te melden. De dagen rijgen zich mooi aaneen.
Maar de laatste berichten laten nu juist eind van de week erg (wat te) veel wind zien. Persen we er misschien nog een nieuw etmaalrecord uit. Nu is het ons daar niet om te doen, we varen rustig aan met niet te veel zeil. Momenteel twee voorzeilen, een uitgeboomd met de spiboom en het andere uitgeboomd met de giek. Mooie klassieke voordewindse zeilvoering.
Nu ja, we wachten het weer maar af en houden de weerberichten in de gaten. Die haal ik iedere nacht binnen via onze SSB radio, waarmee we ook deze berichten op onze weblog kunnen plaatsen. Wij kunnen vanaf zee niet onze weblog of yahoomail oid bekijken dus ook de reacties niet lezen, maar krijgen van Hedda's vader af en toe wat highlites van de reacties op ons blog. Iedereen bedankt voor de reacties, erg leuk om deze onderweg te lezen!
Vanavond was er wat commotie aan boord van Antares. In de verte zagen we een vaag schijnsel, af en toe boven een golf uit een fel wit licht. Een Schip, een schip, een schip! Sinds ons vertrek uit Mindelo elf dagen geleden hebben we geen schip gezien. N, 600 mijl van land opeens een schip op korte afstand van ons. Het zond geen AIS positie uit, dus onbekend wat het was. Wij hebben onze AIS en navigatieverlichting ook ff uit gezet, hebben er geen behoefte aan dat deze vreemdeling een kijkje bij ons komt nemen. Rustig uitgepijld en een uurtje later was ie weer uit zicht.
Hedda was van plan om appeltaart te bakken zodra we op de helft van onze tocht zouden zijn. Vanwege de onstuimige zee is het er niet van gekomen. Nu hadden wij er ons al dagen op verheugd... dus wachten we met smart af tot de zee rustiger wordt en smullen ondertussen in gedachten alvast van de appeltaart straks.
Quirijn heeft zaterdag kort met zijn oma gebeld via de sataliet telefoon, om te melden dat we op de helft waren en dat zij een vliegticket kan gaan boeken naar Surinam.
Nou, met dat soort meldingen zitten we al in de rubriek ditjes en datjes. Er is kortom, niet zo veel te melden. De dagen rijgen zich mooi aaneen.
zaterdag 21 februari 2015
pittige daagjes
De wind en golven zijn flink toegenomen en de golven komen bovendien uit verschillende richtingen. Dat maakt het aan boord momenteel wat oncomfortabel. Pannen vliegen je letterlijk om de oren als er gekookt of afgewassen moet worden, boeken komen van hun plaats en in ieder kastje ligt wel een doek om rammelende inhoud de mond te snoeren. Slapen lukt alleen met oordoppen in, golven klappen regelatig tegen de romp. Een van de Amerikaanse zeiljachten waarmee we dagelijks contact hebben via de SSB radio noemde het vandaag de Atlantic Washingmachine en dat is een aardige benaming. Alleen worden we gewassen met zout water dus echt fris worden we niet.
Morgen (zaterdag) gaan we in de centrifugestand en hopelijk is dan zondag of maandag de was gedaan en worden de omstandigheden weer wat leefbaarder aan boord.
Verder gaat alles o.k. We hebben woensdagnacht een derde rif in het grootzeil gelegd om de boot wat rustiger op de golven te laten liggen. Donderdag vanwege verder oenemen wind onze koers iets verlegd, het grootzeil weggenomen en een tweede voorzeil gezet. Vandaag (vrijdag) eind van de middag het tweede voorzeil weer weggenomen en nu varen we onder alleen gereefd uitgeboomd voorzeil en tikken regelmatig 8 a 9 knopen aan als we van een golf afsurfen. We varen erg behoudend met onze zeilvoering, dan doen we er welliswaar wat langer over maar hopen alles aan boord goed te houden. Het is tenslotte een grote slijtageslag, zo'n lange tocht op de oceaan.
Ondanks het gehobbel is de nachtwacht toch mooi. Onder een sterrenhemel met de Ipod op, ook al is het nog lang geen Pasen, toch vannacht alvast lekker genoten van de Mathaus Passion.
Groeten vanaf 09.39 Noord en 41.53 West.
Morgen (zaterdag) gaan we in de centrifugestand en hopelijk is dan zondag of maandag de was gedaan en worden de omstandigheden weer wat leefbaarder aan boord.
Verder gaat alles o.k. We hebben woensdagnacht een derde rif in het grootzeil gelegd om de boot wat rustiger op de golven te laten liggen. Donderdag vanwege verder oenemen wind onze koers iets verlegd, het grootzeil weggenomen en een tweede voorzeil gezet. Vandaag (vrijdag) eind van de middag het tweede voorzeil weer weggenomen en nu varen we onder alleen gereefd uitgeboomd voorzeil en tikken regelmatig 8 a 9 knopen aan als we van een golf afsurfen. We varen erg behoudend met onze zeilvoering, dan doen we er welliswaar wat langer over maar hopen alles aan boord goed te houden. Het is tenslotte een grote slijtageslag, zo'n lange tocht op de oceaan.
Ondanks het gehobbel is de nachtwacht toch mooi. Onder een sterrenhemel met de Ipod op, ook al is het nog lang geen Pasen, toch vannacht alvast lekker genoten van de Mathaus Passion.
Groeten vanaf 09.39 Noord en 41.53 West.
vrijdag 20 februari 2015
(Bijna) halverwege
Morgenochtend, vrijdag, verwachten we halverwege de oversteek van Mindelo <Kaap Verden> naar Parimaribo <Suriname> te zijn. Nu ja, dan smokkelen we een beetje. We meten de afstand tot aan de uiterton van de Surinamerivier, nog 963 mijl. Vanaf dat punt is het nog ruim 40 mijl de Surinamerivier op naar Domburg.
De laatste dagen maken we etmalen van rond de 120 a 130 mijl. Dat schiet lekker op. De golven maken het wat oncomfortabel aan boord. Maar het is goed te doen. Dit weekend wellicht nog wat meer wind en golven, daarna neemt de wind naar verwachting weer wat af.
Gisterenochtend hadden we vijf vliegende vissen op het dek liggen, onfortuinlijk gestrand op dat ene kleine bootje op die onmetelijke oceaan.
Vandaag pannenkoeken als lunch, klein feestje. Q heeft er drie gegeten en wilde er nog wel drie.
De laatste dagen maken we etmalen van rond de 120 a 130 mijl. Dat schiet lekker op. De golven maken het wat oncomfortabel aan boord. Maar het is goed te doen. Dit weekend wellicht nog wat meer wind en golven, daarna neemt de wind naar verwachting weer wat af.
Gisterenochtend hadden we vijf vliegende vissen op het dek liggen, onfortuinlijk gestrand op dat ene kleine bootje op die onmetelijke oceaan.
Vandaag pannenkoeken als lunch, klein feestje. Q heeft er drie gegeten en wilde er nog wel drie.
woensdag 18 februari 2015
kleine week onderweg
We zijn nu een kleine week onderweg van de Kaap Verden naar Suriname. Hebben ruim 700 mijl gevaren en nog ruim 1200 mijl te gaan. De eerste dagen voeren we een zuidzuidwestelijke koers en sinds gisteren een meer westelijke koers, naar een waypoint 10.00 N, 40.00 W. De wind is sinds gisteren wat sterker, gisteren een dagafstand van 125 mijl. Nu, vannacht, neemt de wind nog wat verder toe en de golven ook. Varen met dubbelgereefd grootzeil en gereefd uitgeboomd voorzeil. We verwachten het komend weekend ook wat meer wind en golven.
Aan boord gaat alles goed. Vandaag hebben we de eerste officiele korte broekendag gehouden en prompt was het een half uur later weer volledig bewolkt. Onvoorstelbaar hoe snel bewolking komt en gaat. Maar het is dus steeds ietsje warmer en met het zonnetje erbij erg lekker.
Quirijn leert liedjes uit zijn hoofd en heeft de afgelopen twee dagen veel gepuzzeld. Hij is in zijn sas onder het vaste dagritme in een voor hem overzichtelijke wereld. Ons extra bemanningslid voor deze reis geniet van de tocht. Hij en ik (walewijn) doen de nachtwachten, ik van 20 uur tot 02 uur, hij van 02 uur tot 08 uur. Dat is prima te doen. Al dagen geen andere scheepvaart gezien. Slapen is voor ieder wel lastig vanwege de bewegingen van de boot en het eeuwige kabaal.
Dagelijks hebben we om 20 uur UTC via onze SSB contact met twee Amerikaanse zeiljachten en een Zweeds zeiljacht, die vanuit de Kaap Verden nderweg zijn naar diverse eilanden in de Carieb. We noteren elkaars positie en bespreken de weersverwachting. Vanavond ook even via de SSB radiocontact met de Tofino, een andere Nederlandse boot die nog op de Canaries ligt. Leuk!
Aan boord gaat alles goed. Vandaag hebben we de eerste officiele korte broekendag gehouden en prompt was het een half uur later weer volledig bewolkt. Onvoorstelbaar hoe snel bewolking komt en gaat. Maar het is dus steeds ietsje warmer en met het zonnetje erbij erg lekker.
Quirijn leert liedjes uit zijn hoofd en heeft de afgelopen twee dagen veel gepuzzeld. Hij is in zijn sas onder het vaste dagritme in een voor hem overzichtelijke wereld. Ons extra bemanningslid voor deze reis geniet van de tocht. Hij en ik (walewijn) doen de nachtwachten, ik van 20 uur tot 02 uur, hij van 02 uur tot 08 uur. Dat is prima te doen. Al dagen geen andere scheepvaart gezien. Slapen is voor ieder wel lastig vanwege de bewegingen van de boot en het eeuwige kabaal.
Dagelijks hebben we om 20 uur UTC via onze SSB contact met twee Amerikaanse zeiljachten en een Zweeds zeiljacht, die vanuit de Kaap Verden nderweg zijn naar diverse eilanden in de Carieb. We noteren elkaars positie en bespreken de weersverwachting. Vanavond ook even via de SSB radiocontact met de Tofino, een andere Nederlandse boot die nog op de Canaries ligt. Leuk!
Abonneren op:
Posts (Atom)