(no subject)

We zijn nu vijf dagen onderweg. Afgelopen twee dagen hadden we vrij veel zon en redelijke wind, heel lekker! Deze nacht weer veel buien en rondom de buien valt de wind weg, maar blijft de deining staan en gaan we alle kanten op. We zijn er maar druk mee. Etmaalafstand net boven 100 mijl. Nog 1391 mijl naar de uiterton van de Surinamerivier... reken maar uit.
Er is veel te zien onderweg. Mooie wolkenvelden, we hebben een nacht met prachtigge sterren gehad, vliegende vissen, portugese oorlogsschepen (de vis variant wel te verstaan) en een grote groep dolfijnen waarvan er een aantal hoog uit het water sprong.
Quirijn vermaakt zich erg goed aan boord. Hij speelt met auto's en lego in de kuip, we zingen liedjes met hem en hij is de schillenboer. Alle groente- en fruitschillen worden door hem vakkundig over de reling in zee geworpen.

Weer onderweg

Afgelopen woensdagmiddag zijn we vertrokken uit Mindelo. Inmiddels ruim twee dagen onderweg. Al veel regenbuien gehad, vorige nacht de hele avond en nacht onweer rond de boot - gelukkig op afstand. We hebben niet veel wind maar kunnen daardoor prima inslingeren. Alles o.k. Dagafstanden van onder 100 mijl. Eerste nacht op de motor, nu op zeil.

Kaap Verden

We zijn gisterenmiddag aangekomen in Mindelo op Sao Vincente, Kaap Verden. Vorige week donderdag vertrokken uit Las Palmas en na een nachtje aan de zuidkant van Gran Canaria vertrokken we vrijdagmiddag 30 januari. Het initiele plan was om direct naar Suriname te varen, maar in de dagen voor ons vertrek zagen we aan de gribfiles dat er een groot windstiltegebied (! na een maand met voornamelijk 6BF) op de Atlantische Oceaan zou liggen. Daarom eerst naar de Kaap Verden, zo varen we langs de rand van het windstiltegebied met af en toe nog wel wind en kunnen in Mindelo weer diesel bijtanken.

Het waren rustige dagen met afwisselend zeilen en motoren. Onderweg is onze giek doormidden gebroken waarna we rustig met een lopend windje op het uitgeboomde voorzeil zijn doorgevaren. Prima tocht. Wel koud en grijs. Tijdens de nachtwacht zaten we steevast met dikke fleecetrui, zeiljas, muts en deken over in de kuip. Hoezo tropisch :-)

Onderweg hebben we via onze SSB korte dagverslagen gepost op onze weblog maar... he... bij aankomst blijken die er niet op te staan. Dus leefden wij in de veronderstelling dat jullie mooi op de hoogte waren van onze vorderingen en ervaarden jullie volledige radiostilte. Een testbericht vooraf werd wel geplaatst, maar nu onderweg dus niet. We zullen de komende dagen even kijken waarom de SSB berichten niet op onze weblog komen, in de hoop dat voor de volgende etappe wel te kunnen posten.

We blijven hier nog een tijdje om wat klussen te doen en een oplossing te vinden voor de giek. Daarna vertrekdatum afhankelijk van de wind en zee vooruitzichten.

Verder is onze positie als we op de oceaan varen te volgen via www.winlink.org, submenu position reports en dan zoeken op PD1ANT. Marine Traffic werkt op de oceaan niet omdat we dan buiten bereik zijn van walstations.

Groet vanuit Mindelo.

opstapper gezocht

UPDATE: we hebben een extra bemanningslid gevonden en zijn erg blij met juist deze versterking van onze crew!
Graag bedanken we iedereen voor het meedenken, de aanbiedingen om mee te gaan en alle flexibiliteit en organisatie die mensen al deden om te onderzoeken of zij zich vrij konden maken. Wij zijn onder de indruk van alle initiatieven en zijn blij met de reacties die we kregen, waarin we onze overwegingen om voor deze lange tocht extra bemanning mee te nemen bevestigd zagen.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

... En zo zijn we op zoek naar een opstapper...

beste lezers,

Wij zijn op zoek naar een opstapper die samen met ons van Las Palmas op de Canarische Eilanden naar Suriname wil varen. Dus, 

Heb je tijd en zin en/of weet je een geschikt iemand die dat heeft, zou je dan contact met ons willen opnemen? Sy.antares@yahoo.com.

Vertrek ergens tussen nu en half februari, uiteraard in overleg afh van wanneer de opstapper hier kan zijn.

Enige zeilervaring gewenst, om mee te kunnen draaien in het wachtsysteem. 

We willen graag een opstapper mee omdat we het wachten draaien in combinatie met de verzorging van Quirijn pittig vinden. Met een extra bemanningslid hopen we ieders rol wat te ontlasten.

Met groet

Walewijn, Quirijn en Hedda

Wachten, maar waarop?

Het is even geleden dat we een bericht plaatsten. Als er geen (zeil)nieuws is, valt er weinig te melden. Zoiets. We liggen nog steeds op Las Palmas, wachten op weersomstandigheden die voor ons acceptabel zijn om te vertrekken richting de Kaap Verden. Komen die omstandigheden er? Wij hebben er niet zo veel vertrouwen in. Wat ons dan rest, is accepteren dat de weersomstandigheden anders zijn dan gewenst en toch vertrekken, of andere plannen maken. Wat gaan we doen? We weten het niet. Het antwoord komt vanzelf in de komende weken / maanden.

Geen (zeil)nieuws dus, maar misschien toch aardig om eens inzicht te geven in hoe het er dan aan toe gaat aan boord van deze wachtende bemanning.

Tenerife

We liggen al weer drie weken op Gran Canaria, nadat we hier ook begin december al lagen. Half december voeren we naar Tenerife en bezochten daar onder andere een andere Nederlandse boot die er langdurig ligt vanwege technische problemen. We toerden twee dagen met een huurauto rond en waren erg onder de indruk van het prachtige landschap van Tenerife. Met name het vulkaangebied El Teide met sneeuw op de top en het dorpje Masca ingeklemd tussen hoge groen begroeide rotsen maakten indruk.

Ingenieursbureau Amsterdam

Op Tenerife kwamen we bij toeval mijn oud-collega Katinka en echtgenoot Wouter tegen. Wat een feest om hen weer te zien en mooi om bij te praten over de ontwikkelingen in Amsterdam. Ik hoop dat alle collega’s van het Ingenieursbureau een goede en mooie plek in de organisatie hebben gevonden en vooral ook dat de samenwerking tussen de samengevoegde onderdelen soepel loopt. Het is zo’n prachtige en deskundige organisatie, hopelijk wordt dat in de nieuwe vorm nog mooier. Mocht iemand een nieuw organogram hebben en/of een lijstje met groepsmanagers, zou je het aan mij willen mailen?  sy.antares@yahoo.com.

Planwijziging

Terug naar de Canarische Eilanden. Ons plan was om vanaf Tenerife 25 mijl verder westelijk te varen naar La Gomera, daar een aantal dagen door te brengen en dan te vertrekken richting Kaap Verden. We voeren echter al een tijd met een relatieprobleem rond. Nee, gelukkig niet tussen ons, maar tussen onze Pactormodem en laptop, Die twee moeten innig samenwerken om de SSB aan te sturen, waarmee wij dan op zee weerberichten kunnen binnenhalen.Maar hun relatie is nukkig en regelmatig waren ze het regelmatig met elkaar oneens. De echtelijke ruzies namen steeds verder toe en daarom vonden wij het tijd voor relatietherapie. Daarom zijn we 100 mijl terug gevaren tegen wind en golven in naar Las Palmas, daar woont een 76 jarige Pactor expert. Met zijn hulp is het relatieprobleem –hopelijk langdurig- opgelost.

eerste kerstdag ontbijt op Antares

Ondertussen ontstond er een mooi weather window waarmee we onder redelijke omstandigheden zouden kunnen vertrekken richting de Kaap Verden. Mooi, mooi. Alleen, wij waren nog druk met het oplossen van de Pactorproblematiek, administratieve zaken en andere dingen die geregeld of gerepareerd moesten worden.  We hebben tweede kerstdag in grote haast geprobeerd alles rond te krijgen om de volgende ochtend te kunnen vertrekken. Helaas moesten we vrijdagavond constateren dat we alles niet voldoende af kregen voor de rond 900 mijl lange zeiltocht naar de Kaap Verden. Dus besloten we vrijdagavond om zaterdag niet te vertrekken.

Op een zeilreis kom je jezelf regelmatig tegen. Dit is zo'n moment. Het knaagt behoorlijk als je eigenlijk wilde vertrekken omdat de weersomstandigheden goed zijn, maar je op het laatste moment moet besluiten om niet te vertrekken. Dat is lastig. Met het vooruitzicht dat er een aantal dagen later opnieuw een mooi weergat komt, valt het wel mee. Maar blijft die situatie uit, dan wordt het nog lastiger. Ook al, omdat het vertrekken zelf, het losgooien, altijd moeilijk is. De periode voor vertrek geeft spanning; het is iedere keer weer lastig om de veiligheid en geborgenheid van een haven of ankerplaats te verruilen voor de leegte en eenzaamheid van de zee. Zeker als de tocht die voor je ligt ruim tweemaal verder is dan je ooit eerder hebt gevaren. (ik spreek in de 'je' vorm merk ik... ik zou zo profvoetballer kunnen worden). Anyway. De spanning of alles heel blijft, of de weersomstandigheden o.k. blijven, hoe (on)comfortabel het leven aan boord is. Die zenuwen voelen we altijd sterk voor vertrek en hoe langer dat vertrek dan op zich laat wachten, des te hoger wordt de berg waar we tegenop zien. Je staat er mee op en gaat ermee naar bed.

Wachten

Ons besluit om niet te vertrekken was goed, we waren nog niet klaar. Maar wanneer kunnen we dan wel weg? We hadden de hoop dat we een kleine week later zouden kunnen vertrekken, rond 2 januari. Helaas, harde wind en hoge golven. Dan misschien een aantal dagen later? Nee. Harde wind en hoge golven. Een week later dan, het zag er naar uit dat de wind lange tijd wat minder zou waaien. Maar naarmate die mogelijke vertrekdatum dichterbij kwam, veranderde de weersverwachting weer naar veel wind en hoge golven.

We hadden afgelopen week wederom hoop. De aankomende week zou wel eens goed kunnen zijn. Maar inmiddels ziet het er voor ons helaas weer te onstuimig uit. En volgend weekend vertrekken lukt ook niet, naar verwachting trekt de wind dan aan naar > 35 knopen.

Overweging

Het is ons te veel van het goede. Waar de pilots spreken over (ja, ook in januari) ‘gemiddeld kracht 4, vrijwel nooit boven 6’ zien wij deze weken 5 maar meestal 6 met regelmatig vlagen 7. Ja, soms ook 4, maar steeds voor korte duur en voorafgegaan en gevolgd  door 6 en 7. Spreken de pilots in dit gebied over ‘golfhoogtes >90% van de tijd <3 meter hoog’, zien wij golfhoogtes 80% van de tijd meer dan 3,5 meter. 

stamkroeg van de zeilers in Las Palmas

En wij maar wachten… maar waarop wachten we eigenlijk? Kennelijk zijn dit de weersomstandigheden waarmee we het moeten doen en -dus- moeten we maar ‘gewoon’ vertrekken? We zijn er dan zeker van dat het een erg ongemakkelijke, onstuimige, vervelende tocht gaat worden die (ruim) een week duurt. Dat vinden we een erg onaangenaam vooruitzicht en voor Quirijn zelfs onacceptabel. Wij varen met Q nu eenmaal behoudender dan boten zonder kinderen aan boord of met oudere kinderen aan boord; zo komt de gedachte naar boven dat we misschien een opstapper moeten meenemen? Wie, o wie wil en kan er mee met ons? Wederom, te mailen aan sy.antares@yahoo.com :-)

Lastig vinden we het wel hoor om zo te liggen wachten zonder dat we weten of/wanneer er verbetering komt. Erg, ja errug lastig vinden we het. Er zijn de laatste weken wel wat tranen gevallen aan boord van Antares.

Hoe nu verder? We wachten maar rustig af tot de omstandigheden voor ons acceptabel zijn om richting Kaap Verden te vertrekken. En als die omstandigheden uitblijven, en die kans is best aanwezig... dan wijzigen we onze plannen. En dat is best grappig, want zo hebben wij zelf ook geeeeeen ideeeee waar we over een aantal maanden zijn. Misschien vertrekken we komend voorjaar wel weer naar het Europese vasteland om daar onze zeilreis voort te zetten, of misschien blijven we hier en gaan volgend jaar naar de Carieb? Of misschien toch nog dit seizoen door? Met of zonder opstapper?
 
Mogelijkheden te over. Wat het wordt? De tijd zal het leren, wij zijn reuze benieuwd.

Ondertussen in Las Palmas…

de papagaai van Columbus?

…vermaken wij ons prima hoor. Er liggen hier nog heel wat boten, waaronder overigens behoorlijk wat langblijvers... we moeten er natuurlijk wel voor zorgen dat we ons niet door hen laten beïnvloeden! Regelmatig borrelen we met andere bemanningen. We doen veel klussen aan onze boot. Vlak voor kerst was er een gezamenlijke BBQ, afgelopen vrijdag een pontoonborrel op onze steiger. Quirijn speelt met kinderen van een Franse boot tegenover ons, we wandelen door de stad en de parken, genieten van liveoptredens in de oude stad en poppenkast voorstellingen in het park.
Tijdens mijn verjaardag hadden we andere Nederlanders op de koffie en zijn we ’s avonds met twee andere zeilers uit eten gegaan. Erg gezellig. Vandaag bezochten we een museum over Columbus en leerden veel over zijn reizen.

poppenkast in het park... de spannende avonturen van Roodkapje

Het is hier dus prima, maar een gevoel van onrust en spanning is altijd latent aanwezig in onze maag.